راشومون حکایت قضاوت کردن است. قضاوتی برپایه استدلالهای ذهنی. قضاوتی که نشانه شک برانگیزی است بر روایت های ذهنی شاهدین و فلسفه ای است بینهایت ژرف, بر پایه اشتباهات یا شیطنت های انسانی. موجودیتی است قابل بحث که آیا حقیقت همانی است که شنیده میشود یا همانی است که دیده میشود …. و یا همانی است که قضاوت میشود. فلسفه راشومون همیشه در بینش انسان ساری است و در مرحله مرحله زندگی اش ریشه دوانده. اینکه چقدر جسارت قضاوت را بپذیرد …. فقط تاریخ پاسخ خواهد داد.
هنوز نظری ثبت نشده است.
اولین نفری باشید که نظر خود را ثبت میکند.