خواهران پیرس

دو خواهر در کنار دریاچه‌ای به دور از شهر و مردم زندگی می‌کنند. آن‌ها تمام نیازهای خود را طریق ماهیگیری و برخورد با مردمی که از آن حوالی عبور می‌کنند برطرف می‌کنند. روزی طی ماجرایی یکی از این افراد عبور کننده توسط یکی از خواهران کشته می‌شود. آن ها تصمیم می‌گیرند که جسدش را دودی کنند و نزد خود نگه دارند. دو خواهر با سه نفر دیگر نیز همین کار را تکرار می‌کنند و تنهایی خود را با زندگی در کنار جسد های دودی شده ی مرد های غریبه می‌گذرانند.
شیوه‌ی اجرایی نمایش خواهران پیرس میکروتئاتر است و با استفاده از عروسک‌های کاغذی و فیلم برداری همزمان آن‌‌ها صورت می‌گیرد. کنش‌های داستان را بر روی صحنه و همزمان بر روی پرده‌ی انتهای صحنه می‌بینیم و دوربین نقش راوی داخل صحنه را بازی می‌کند و یک راوی هم همزمان در حال گفتن داستان خواهران پیرس است.

بخش: ایده های نو