در ابتدای نشست هوشنگ توکلی با خیر مقدم به دکتر مکری برای حضورش در این نشست، گفت: امروز هر آنچه در مرکز هنرهای نمایشی و معاونت هنری زیرساخت وجود دارد، مدیون فعالیت های دکتر مکری است. توکلی با اشاره به دوران جنگ که هنوز سازمان ها، ارگان ها و تشکل های اصلی مدیریتی کشور جان نگرفته بودند، افزود: جریانات قدری هم آن دوره از گوشه و کنار مملکت سر بر می آوردند از نیروهای تربیت شده و آموزش دیده و خارج رفته که به مسائل داخل ایران اشراف داشتند تا ابتدای دهه شصت که ما شاهد این مجموعه فعالیت ها بودیم. قطب الدین صادقی در بخش دیگری از نشست سخنانی درباره تئاتر دفاع و آسیب های این عرصه پرداخت و گفت: آثار جنگی کیفیت لازم را دارند که برگرفته از جنگ دفاعی باشند.  نمایش‌هایی که از نبرد‌های کشور گشایانه روایت می‌کنند، به دلیل اینکه انسانی نیستند ماندگار نشدند؛ نمایشنامه‌هایی که درباره جنگ‌های هیتلر هستند، جزو دسته دوم هستند.

صادقی اظهار داشت: چیزی که برای نسل جوان مهم است و می بایست در نمایشنامه نویسی جنگ مطرح شود این است که چه نتیجه ای گرفتیم یعنی باید بگوییم چه درسی برای آیندگان از جنگ داریم. وی با اشاره به ایرادات کارهایی که در این سال ها در عرصه دفاع و جنگ مطرح بوده ، گفت: خیلی از اینها درام خوبی نداشتند یا براساس واقعیت های جنگ نبودند حتی شخصیت پردازی هایشان مشکل داشت، روایت ها به درام تبدیل نشدند، موضوعات تکراری و انگار کپی برداری بودند یعنی کار نو و  متفاوت کم بود و خیلی از کارها همین الان هم غیر قابل باور یا غیر حرفه ای هستند یعنی روح اماتوریسم بر اجرای بازی و متن حاکم است و کار به حرفه ای بودن نرسیده است.

دیدگاهتان را بنویسید